17-11-14

Hoe sterk zijn de socialemediasites onderling?

Afkomstig van www.thesocialmediahat.com.

Social Media Active Users


Bovenstaande afbeelding komt van http://tinyurl.com/lrjums7 en geeft de relatieve grootte van de verschillende socialemediasites weer.


Opvallend is dat de meest gehypte niet altijd de grootste is. Twitter is bijvoorbeeld een stuk kleiner dan Google+, terwijl Google+ vaak wordt beschouwd als een soort spooksite, die maar beter zou worden opgedoekt.


Een andere opmerking is dat het voor bedrijven niet noodzakelijk belangrijk is om de grootste of drukste site te kiezen. Een kleinere site zoals Stumbleupon telt maar 30 miljoen accounts - een peuleshil in vergelijking met de mastodont Facebook - maar als net daar je potentiële klanten zitten, dan zijn die 30 miljoen (!) natuurlijk niet te negeren.


Een zoektocht in minder bekende sociale media kan dus best nog wel wat aardige verrassingen opleveren, niet in het minst omdat de grootste van vandaag de kleinste van morgen kan zijn, zoals MySpace ondervond.




Andere interessante cijfers:
* VIADEO - 56 Million
* VIMEO - 100 Million
* TUMBLR - 109 Million blogs
* SLIDESHARE - 60 Million
* FOURSQUARE - 45 Million users
* FLICKR - 92 Million users
* SNAPCHAT - 26 million
* STUMBLEUPON - 30 million
* en in België mag je natuurlijk nog altijd Skynetblogs niet over het hoofd zien.

14:29 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Web | Permalink | Commentaren (0) | Tags: facebook, youtube, google+, twitter, vine, vimeo, pinterestl, linkedin, instagram, snapchat | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

14-09-14

De evolutie van de media en de strijd om de aandacht

De evolutie van sf- en fantasytijdschrift naar sf- en fantasypaperback heeft weinig te maken met de voorkeur van de lezer, maar wel met de prijzen.

Paperbacks verdrongen tijdschriften van de markt, omdat ze aantrekkelijk konden worden geprijsd. Toen de tijdschriften populair waren, was dat nog niet het geval.
Als een medium verdrongen wordt door een nieuw medium, verdwijnt het nooit helemaal. Er worden bijvoorbeeld nog altijd affiches gemaakt en verspreid. En dat is niet uit gewoonte, maar uit noodzaak: er worden nog altijd veel mensen van allerlei zaken op de hoogte gebracht via affiches.
Zelfs al zouden sommigen dat anders willen.
De vraag is: wie wil dat anders?

Wie de affiches moet betalen, ziet het veel liever gebeuren dat het publiek gewoon een website bezoekt, of vrede neemt met een e-mail.
Het zijn niet zozeer de drukkosten die affiches duur maken, maar wel de verspreiding: er moeten plakploegen worden rondgestuurd, die vele kilimeters moeten afleggen. Dat kost geld én tijd. Een affiche in een uurtje verspreiden, is er niet echt bij.

Maar het publiek zit niet te wacvhten op nog meer e-mail met reclame, en het voelt er ook niets voor om websites te bezoeken om op de hoogte te blijven.
En dat heeft er niets mee te maken dat het publiek behoudsgezind of conservatief zou zijn. Totaal niet. Het heeft er alles mee te maken dat het publiek gewoon geen boodschap heeft aan die berichten. Het hoéft niet te weten wat op die affiches staat. Er is geen noodzaak. Ergo: het doet geen inspanningen om te weten te komen wat erop staat. Dus wilt het ook geen e-mails met de inhoud van die affiches ontvangen.

De media voert vaak onderling strijd om de voorkeur van het publiek te genieten, maar ze voeren ook strijd met dat publiek zélf. Ze moeten in de eerste plaats die aandacht te pakken krijgen. En de goedkoopste oplossing voor een medium is niet altijd het meest succesvolle medium: een succesvol medium is een medium dat zijn boodschap bij het publiek krijgt. En als het publiek het medium niet lust, dan is het nutteloos. Vandaar de oorlog om de aandacht van het publiek.

Daardoor investeert Google tegenwoordig erg veel in YouTube. Ze laten massa's mensen gratis massa's filmpjes op YT zetten, in de hoop dat het publiek het gewoon wordt om YT te bezoeken, zodat YT de reclamefilmpjes kan tonen waarvoor YT wordt betaald.
Daarvoor bedenken ze vanalles: ze betalen mensen om filmpjes te maken voor YT (vsauce, bijv.), ze laten mensen gratis filmpjes op YT zetten (zoek maar eens Vertaalbureau Motte op YT), en volgens mij laten ze het ook oogluikend toe dat er massaal copyrights worden geschonden (ik denk dat je alle muziekalbums van David Bowie gratis op YT kunt beluisteren, en ik kan me niet voorstellen dat Bowie daar helemaal achterstaat).
Hoe groter het aanbod is, en hoe meer functies ze aanbieden (gratis veel ruimte om film op internet te zetten, commentaren achterlaten, likes/dislikes, gemakkelijk doorsturen naar andere sites, een heel arsenaal aan statistische gegevens....), hoe groter de kans is dat de bezoekers naar YT willen gaan en willen blijven komen.
En als het YT niet lukt, lukt het misschien Dailymotion, of Vimeo, of een van die vele andere sites.

En toch bljven affiches bestaan.
En ook sf&f-tijdschriften zijn blijven bestaan.
Ze geven nu eenmaal meer dan paperbacks het gevoel dat je iets recents te pakken hebt, dat je verhalen heet van de naald krijgt, het nieuwste dat er is.
Het is een gevoel dat een paperback moeilijk kan geven.

Maar de evolutie gaat verder.
Eerst werden paperbacks goedkoper, dan tv, nu film maken en zelfs zélf film maken.
En dat zet op zijn beurt de paperback onder druk.
Maar zal de paperback verdwijnen?
Ik denk het niet.
Net zoals ook de lp niet is verdwenen, en VHS veel meer veerkracht blijkt te hebben dan we hadden gedacht.

En al zouden de adverteerders het liefst verlost zijn van de noodzaak hun reclame via dure media zoals tv en affiches te moeten verspreiden, het zal de lezer en kijker worst wezen, als hij maar krijgt wat hij wilt: informatie en entertainment, afhankelijk van de situatie.
Uiteindelijk is het niet het doel van de kijker en lezer om advertenties te zien.

Zie ook Cassette Store Day

16:30 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Algemeen, Web | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, evolutie van de media, tijdschriften, paperbacks, tv, film, affiches, youtube, dailymotion, vimeo, advertenties | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

31-07-14

Hoeveel verdien je met YouTube?

youtube_logo.jpg
YouTube is leuk!
En je kunt met "monetization" zelfs GELD verdienen aan je filmpjes!
Maar is dat ook zo?
We zochten het uit, en onze vermoedens werden bevestigd: op veel meer dan 1 euro per 1000 kee bekeken, hoef je niet te rekenen. Oké, je kunt eens geluk hebben met 2 euro, en af en toe zelfs een euro of 20, 25, maar dat zijn toevalstreffers.
Waarom?
Je wordt niet zozeer betaald per aantal keren dat je filmpje wordt bekeken, maar volgens de advertenties die er voor en op staan.
"Monetisatie" betekent dat je YouTube de toelating heeft om die advertenties te plaatsen.
Maar om te beginnen betekent dat niet dat wie je filmpjes ziet, ook advertenties te zien krijgt. Als YouTube immers geen adverteerders heeft die bij jouw soort filmpje willen adverteren, dan wordt je filmpje zonder meer zonder advertenties uitgezonden, en dan verdien je er niets aan.
Sommige YouTubers hebben dan ook al gemerkt dat hun inkomsten per 1000 bezoeken in december stijgen, en in januari weer zakken. De eindejaarsperiode is immers een typische advertentieperiode.
De hoogte van je CPM (cost per mille, of het bedrag dat je per 1000 bezoeken krijgt) is daardoor afhankelijk van het seizoen, maar ook van het onderwerp van je filmpje.
Je zou natuurlijk kunnen denken dat, hoe langer een filmpje op YouTube staat, hoe mee kijkers het trekt.
Dat is waar.
Alleen: het blijkt dat het niet betekent dat je ook meer verdient. Integendeel: nogal wat YouTubers melden een dalende CPM naarmate het aantal bezoeken stijgt.
Hoe dat kan?
Wij vermoeden omdat adverteerders bij voorkeur op nieuwe filmpjes verschijnen, en dat YouTube adverteerders de mogelijkheid biedt om daarvoor te kiezen.
Wie dus denkt op termijn een lekker cumulatief bedrag te kunnen oogsten doordat zijn totale aantal filmpjes stijgt en daardoor ook zijn totaal aantal bezoeken pe maand stijgt, moeten we dus ook een illusie ontnemen.
Er zijn ook heel wat filmpjes van lage kwaliteit, waar adverteerders gewoon geen advertenties bij willen hebben. Zelfs al geef je de toelating, toch kunnen ze je vermijden.
Maar, zullen sommigen opmerken, je kunt ook YouTube Partner worden.
Er zijn inderdaad verschillende formules.
Je kunt gewoon je filmpje op YT zetten zonder monetisatie.
Je kunt het met monetisatie plaatsen, maar zonder dat je er advertenties op laat zetten.
In die laatste twee gevallen krijg je natuurlijk niets.
Je kunt bij monetisatie kiezen voor een advertentiefilmpje voor je filmpje, voor advertentiebalkjes IN je filmpje (dus op de beelden, boven of onder), of voor allebei. In die gevallen word je wel betaald, en het is te verwachten dat hoe meer advertenties je toelaat, hoe meer je zult krijgen.
Toch lees je ook geen getuigenissen van actieve adverteerdes met veel bezoeken dat ze veel verdienen aan hun filmpjes.
En inderdaad: er zijn speciale programma's, zoals het partnerprogramma, maar we hebben ook nog geen cijfergegevens gevonden over dat partnerprogramma.

Je moet ook oppassen met wat je her en der vindt over hoeveel iemand op YouTube verdient. Er worden enorme cijfers geciteerd, met werkwoorden zoals "earns" en "verdient". Maar er wordt verzwegen dat YouTube daar een percentage vanaf houdt, namelijk 45%. En dat hakt al veel weg.
Aangezien je hoge bedragen niet zomaar ergens in een potje kunt wegstoppen, komen ook de belastingen langs, en dan verdwjnt nog ongeveer de helft.
Al die indrukwekkende cijfers moet je daardoor minstens door vier delen.
Er zijn echter ook de kosten om het filmpje te maken, en vergeet niet de kosten om het te promoten.
En dan blijft er nog een vijfde over.

Een van de problemen is dat YouTube in 2013 het monetisatieprogramma heeft uitgebreid van enkele bevoorrechten naar iedereen. Je moet alleen maar je toelating geven om advertenties bij je filmpje over je hond te zetten.
Het gevolg is dat tegenwoordig meer dan 72 uur video PER MINUUT op de site van YouTube wordt gezet, en al de advertentie-inkomsten moet over al die video's worden verdeeld.
De adverteerders betaalden in 2013 al maar een derde meer van wat ze een jaar of twee daarvoor betaalden om een advertentie op het filmpje van een populaire jongen te krijgen.
Zelfs hele grote namen zagen hun inkomsten gehalveerd, al hadden ze evenveel bezoeken als eerder.

Maar wat blijkt er nog meer?
Er zijn studio's en netwerken die zich speciaal met YouTube bezighouden.
Een daarvan is Machinima Ze beweerden al 2,2 miljard views te hebben. Zij onderhandelen rechtstreeks met de adverteerders over de prijzen die sponsors voor advertenties betalen. Zij zijn dus niet afhankelijk van de prijzen die YouTube bepaalt.
Overigens is niet iedereen tevreden van bedrijven zoals Machinima of Maker Studios. Ze zouden hun creativelingen te weinig betalen en slechte contracten aanbieden.

De meeste huis-tuin-en-keuken-filmpjes zullen het echter moeten doen met 1 euro per 1000 bezoeken, en dat is grof onderbetaald. En zoals gezegd: ook wie een half miljoen bezoeken heeft op een filmpje, moet niet direct verwachten dat hij gegarandeerd mee dan 500 euro zal krijgen. En voor zoiets zie ik Marcel Vanthilt niet van zijn stoel komen.



Meer info:
http://tinyurl.com/l347jc8
http://tinyurl.com/jvtepcw

14:48 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: youtube, film, video, verdienen met youtube, geld | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |