13-09-17

In memoriam: Alfons J. Maes (1950 - 2017)

alfons j. maes, portret

In memoriam: Alfons J. Maes (1950 - 2017) [1 - voor noten: zie onderaan artikel, na de bronnen]

door Peter Motte, 1942 woorden





1. Het begin



Begin de jaren tachtig trokken twee Antwerpse vrienden vaak naar Rotterdam om er zich in de winkel "Fantastic Visions" met sciencefiction en fantasy te bevoorraden. Schertsend vonden ze dat ze een vereniging waren, en in 1982 noemden ze zich "The Academy of Science-Fiction, Fantasy & Horror vzw". Die vrienden, Alfons J. Maes en Willy van Osdorp, begonnen een tijdschrift uit te geven, "Survival Magazine", waardoor het zaakje plots ernstig werd. Voor het tijdschrift betrok Alfons zijn neef Louis Hoornaert bij de zaak. Maar dat "The Academy" scherstend was, blijkt uit het vierde lid: George Breams. Hij was nodig om aan de statutaire eisen te voldoen, maar het was een fictieve naam: George Breams bestond niet! [2]



Het was niet de eerste activiteit van Alfons Maes. Hij was drummer van verschillende Antwerpse bandjes. Pas na het stopzetten van de laatste band waarin hij speelde, richtte hij "Cerberus" op. Samen met zijn vrouw Christiane reisde hij de hele wereld rond voor muziek- en sciencefictionactiviteiten. Hij gaf altijd toe dat het dankzij haar was, dat hij zich zo veel met muziek kon bezighouden. [3]



2. Survival Magazine en Cerberus



De bombastische naam "The Academy of Science-Fiction, Fantasy & Horror" verraadde de komische basis ervan, maar de vereniging organiseerde veel. Het tijdschrift "Survival Magazine" is daarvan het best overgeleverde bewijs. In mei 1982 verscheen het nulnummer. De eerste aflevering was gepland voor augustus 1982, en verscheen in september. De laatste aflevering was nummer 52 in november 1990, en Alfons Maes was altijd de redacteur. Het was in zwart-wit geïllustreerd en uitgegeven op gefotokopieerde A4-pagina's, die aan de linkerkant van het blok waren samengeniet. De linkersnede van de pagina's werd met tape van boven tot onder afgeplakt, zodat de nietjes verborgen werden en de korte linkerkant van de bladzijden niet kon omkrullen. Het magazine was vooral een recensietijdschrift, maar bevatte ook verhalen, nieuws en aankondigingen.



In 1991 sloeg Alfons met "Survival Magazine" een andere richting uit. Zijn vereniging "The Academy of Science-Fiction, Fantasy & Horror" was aangesloten bij een overkoepelende organisatie van de Belgische sciencefiction-, fantasy- en horrorverenigingen, nl. "SF Belgium". Die ontstond in 1988 te Brussel in het café "The Drum". Daar besloten de Belgische verenigingen die zich met die onderwerpen bezighielden om hun krachten te bundelen.[4] Al heel snel verdwenen of fusioneerden de clubs. In 1989 waren de overblijvers The Academy en SFAN, en er werd besloten om ze samen te voegen. In februari 1991 verscheen de eerste aflevering van "Cerberus", de fusie van "Survival Magazine" en Eddy C. Bertins "SF-Gids", dat al een tijdje de enige activiteit van de Belgische vereniging SFAN was. [5] Qua uitvoering was "Cerberus" hetzelfde als "Survival Magazine", en het verscheen eveneens tweemaandelijks.



Maar Alfons wou verder. "Cerberus" was zwart-wit, en hij wou kleur. Bovendien klaagde hij al een hele tijd dat de verzendkosten te hoog werden. [6] Uitgeven op papier werd te duur. In juli/augustus 2001 veranderde "Cerberus" na 63 afleveringen in een website: "Cerberus Online". [7] Het was een onderdeel van de vzw "Flanders Fantastic", die op 1 maart 1982 was opgericht [8] met BTW-nummer BE 0423.633.543.[9] "Survival Magazine" en "Cerberus" telden samen 115 tweemaandelijkse afleveringen, waardoor de lijn."Survival Magazine - Cerberus" een van de grootste Nederlandstalige sciencefiction-, fantasy- en horrorbladen is.



De website van "Cerberus Online" bestaat nog op het moment van schrijven, maar wordt sinds 26 augustus 2014 niet meer bijgewerkt. [10] Toen verhuisde de organisatie naar "Out of this World". [11] Daarvan veranderde de url twee keer: een eerste keer begin 2016, en een tweede keer op 8 mei 2017. [12] Voortdurend veranderen van url's, domeinnamen en providers lijkt de ziekte van het internettijdperk. "Cerberus Online" had al een beperkte afdeling over sf-schrijvers in het Engels, maar "Out of this World" telde veel meer Engelse teksten.



3. Diram



Eind de jaren tachtig wou Alfons Maes samen met Didier Rypens (1960-2010) [13] verder gaan dan louter een sf-blad voor een vereniging uitgeven, en in 1987 vormden ze uitgeverij "DIRAM" [14] (DIdier Rypens en Alfons Maes). In de loop van 1987 en 1989 gaven ze twee romans [15] en twee bundels uit, waaronder "Ganymedes 11" van samensteller Vincent van der Linden, dat door Bruna was stopgezet. [16] De andere bundel was "Bizarre Visioenen", samengesteld door Alfons J. Maes, dat de vijf beste verhalen bevatte van de verhalenwedstrijd voor de eerste en enige "Academy Award", uitgeschreven in 1987. De bundel bevat een korte verklaring van Alfons J. Maes over de wedstrijd. [17] De uitgeverij werd officieel failliet verklaard, omdat een van de uitgevers (hoogstwaarschijnlijk Didier Rypens) in een echtscheiding was beland. "Diram" behoorde tot de bezittingen van Didier Rypens, en werd daardoor bij de echtscheiding betrokken. Om te veel complicaties bij de echtscheiding te vermijden doordat Alfons mede-eigenaar van de uitgeverij was, besloten ze "Diram" failliet te verklaren. Het duo was er één keer in geslaagd om de krachten te bundelen, maar een nieuwe gelegenheid deed zich niet meer voor. Exit "Diram". [18]



alfons j. maes, comeback-cnn, beneluxcon 20Alfons J. Maes laat Brian Stableford enkele boeken signeren tijdens The Comeback-Con. Vanaf linksboven en rechtsom: 1 Vermoedelijk Colin Harris aan de stand van Critical Wave, 2 Peter Motte, 3 Gerard Uytdenhouwen, 4 Jan Motte, 5 de echtgenote van Brian Stableford, 6 Alfons J. Maes, 7 Brian Stableford, 8 Guido Eekhaut, bijna volledig buiten beeld

4. The Comeback-Con



Maar Alfons Maes was een gemotiveerde organisator. Rond 1990 was er het gevoel dat er meer moest gebeuren voor sciencefiction, fantasy en horror in Vlaanderen. Nederland kende jaarlijks één tot twee bijeenkomsten, onder leiding van goed georganiseerde verenigingen zoals het "Nederlands Contactcentrum voor de Science Fiction" en de "Perry Rhodan Science Fiction Vereniging Terra".



In Vlaanderen was het op dat gebied kaal. De Vlaamse fans hielden contact met elkaar via tijdschriften, zoals "Cerberus" en "De Tijdlijn", en ze ontmoeten elkaar af en toe in een kroeg. Maar een bijeenkomst met allerlei activiteiten zoals panelgesprekken, lezingen, signeersessies door auteurs en acteurs, filmvertoningen, tentoonstellingen, kraampjes met boeken en tijdschriften, en informatiestands van verenigingen, waarop bezoekers uit binnen- en buitenland zouden komen en ook mensen die het verenigingsleven niet kenden of die meer wilden weten over de drie genres van de verbeelding, werden slechts zeer sporadisch georganiseerd.



Dat werd door liefhebbers en vakmensen als een tekort ervaren. Internet bestond nog niet, en er was daardoor weinig kans om gelijkgezinden te vinden, beginnende schrijvers konden moeilijk ervaringen uitwisselen of hun eerste werk aan belangstellenden aanbieden, en professionele auteurs en uitgevers hadden weinig kans om zich voor te stellen aan het publiek.



Alfons besloot aan de kar te trekken, en de kernen van het toenmalige fandom, waaronder groepjes uit Gent, Aalst, Leuven en "De Tijdlijn", zetten zich samen met de organisatie van Maes in om het fandom "terug te laten komen" in Vlaanderen. De bijeenkomst werd "The Comeback-Con" genoemd, en vond plaats in Antwerpen, van 30 april tot 1 mei 1994. [19]



Er is niet echt een vervolg op gekomen. Het Vlaamse fandom had erg geleden onder te klein en te versnipperd, al was ook het Nederlandse fandom geen eenheid. Sommigen vermoeden dat de stedelijke agglomeratie van de Randstad het geografisch en verkeersinfrastructureel gemakkelijker maakte om verspreid wonende liefhebbers een tot twee keer per jaar samen te brengen. De aanwezigheid van de belangrijkste uitgeverijen voor sciencefiction en fantasy in de Nederlanden te Amsterdam kan een rol hebben gespeeld. Ook het woon-werk-verkeer is verschillend. Er was een periode na de Tweede Wereldoorlog waarin Vlamingen niet meer in hun eigen dorp of stadje werkten, maar als forenzen elke dag naar hun werk trokken. Nederlanders daarentegen verhuisden vaker voor hun werk. Daardoor werkten Vlamingen verder van huis, en zouden ze minder geneigd zijn geweest om in het weekend ergens heen te gaan, terwijl dat voor Nederlanders net een gelegenheid was om de vertrouwde omgeving eens te verlaten. Een gelijksoortig effect merkte auteur dezes op bij de leden van de beroepsvereniging de "Belgische Kamer voor Vertalers en Tolken": op bijeenkomsten waren er altijd veel meer vertalers dan tolken aanwezig, vermoedelijk omdat tolken bijna nooit thuis werken en vaak zelfs moeilijke verplaatsingen moeten doen, terwijl vertalers thuiswerkers zijn of elke dag op dezelfde plek aan hetzelfde bureau zitten. En misschien geven Nederlanders gewoon minder om een kilometer meer of minder dan Vlamingen.



Maar dat verklaart niet waarom de BeneluxCons desondanks ontstonden in België. De Vlaamse sciencefictionclub "SFAN" organiseerde in 1970 voor de eerste keer een bijeenkomst, en dat groeide uit tot het eerste BeneluxCon: "Sfancon 4" in 1974 te Gent. Daarvoor werkten Nederlandse en Belgische (Vlaamse en Waalse) verenigingen samen. Sindsdien was er afwisselend in Nederland en België een BeneluxCon. Half de jaren 80 werd het echter altijd moeilijker om iets in Vlaanderen gedaan te krijgen, waardoor "Fantasy World" in Antwerpen in 1988 de laatste BeneluxCon in België werd. Dat was het tekort dat Maes en enkele anderen besloten te verhelpen. En daarom heette die bijeenkomst in Antwerpen "The Comeback-Con". [20] Maes had trouwens aan de laatste BeneluxCons in Vlaanderen meegewerkt. [21]

"The Comeback-Con" had de sciencefictionconventies in Vlaanderen niet echt geherlanceerd, maar Maes heeft achteraf nog diverse andere bijeenkomsten georganiseerd.



5. Het einde



Nadat Maes als drummer was gestopt, motiveerde zijn belangstelling voor muziek hem om in januari 2001 [22] de muzieksite "Keys and Chords" op te richten. [23] Als onderdeel daarvan begon hij in 2010 met Concert Pixels, [24] een website voor foto's van concerten. [25] In 2011 breidde hij zijn muziekactiviteiten uit als event manager met "Woodland Hillcrest Promotion". [26] Het was een promotiekantoor voor jong beginnend muzikaal talent, [27] zowel in België als in het buitenland, en voor de promotie voor nieuwe cd's, dvd's, boeken, enz. Hij trad ook op als organisator van muzikale events. Op LinkedIn vermeldde hij zelfs twee locaties voor "Woodland Hillcrest Promotion": Europa en de VS. [28] Daardoor kon hij ten volle genieten van muziek en festivals. Maar tijdens de "Vostertfeesten" van 2016 [29] werd hij ziek, brak zijn bezoek af, en ging naar huis. [30] Hij bleek een ver uitgezaaide kanker te hebben. Zijn activiteiten voor sciencefiction en fantasy waren al sterk verminderd, maar hij hield nog vol voor de muzieksite "Keys and Chords". Eddy C. Bertin vertelde op 2 september 2017 dat het de laatste maanden van Alfons waren. [31] Frank R. F. De Cuyper antwoordde daarop, dat die prognoses onzeker waren, en dat hij een vrouw kende die nog jaren had geleefd ondanks de slechte vooruitzichten. Dat Alfons al negen dagen later stierf, was dus ook voor ingewijden onverwachts.



Bronnen

1 Ansible: "Ansible 39", August 1984, http://news.ansible.uk/a39.html#24

2 Boekw: "Boekwinkeltjes.nl", https://boekwinkeltjes.nl/

3 Bol: "bol.com", https://www.bol.com/nl/index.html

4 BV: "Bizarre Visioenen", samengesteld door Alfons J. Maes, 1989, Diram, isbn 90-72419-01-4

5 C: "Catawiki", https://www.catawiki.be/

6 CO: "Cerberus Online", http://newcerberus.weebly.com/

7 CP: Concert Pixels, http://www.concertpixels.net/

8 CW: "Companyweb", http://www.companyweb.be/bedrijf/FLANDERS%20FANTASTIC/VZW/423633543

9 DB: "data.be", https://data.be/nl/bedrijf/Flanders-Fantastic-VZW-0423633543

10 FAtW: "Fans Across the World", Bridget Wilkinson & David Langford, http://efanzines.com/FAWorld/index.html

11 FB: Facebook, Woodland Hillcrest Promotion, https://nl-nl.facebook.com/

12 Gesprek1: Tijdens de bijeenkomst van de Vriendenkring Jean Ray / Amicale Jean Ray te Gent, in de Brasserie Du Progres op Korenmarkt 10, op zaterdag, 2 september 2017, in een gesprek met de auteur

13 Gesprek2: Tijdens een bijeenkomst van de organisatie van The Comeback-Con, in Antwerpen, rond 1990 en vermoedelijk voor The Comeback-Con, in een gesprek tussen Alfons J. Maes en de auteur

14 Gesprek3: Tijdens diverse gesprekken gesprek tussen Alfons J. Maes en de auteur

15 Hebban: "Hebban", https://www.hebban.nl/

16 ISFDB: "Internet Speculative Fiction Database" http://www.isfdb.org/cgi-bin/index.cgi

17 KenC: "Keys and Chords", http://www.keysandchords.com/

18 Kroniek: "De kroniek van de drie zusters der dromen, de geschiedenis van het science-fiction-, fantasy- en horrorfandom in de Lage Landen, deel 1, Het begin - 1992", Jaap Boekestein, 1993, Bravado Books, isbn 90-801342-2-8 ­­

19 LG: "Literair Gent", http://literairgent.be/

20 LinkedIn: LinkedIn, Alfons Maes, Events Manager Woodland Hillcrest Promotion, https://www.linkedin.com/in/alfons-maes-264b1757/?ppe=1

21 Newsblog: "Keys and Chords", Newsblog http://www.keysandchords.com/news-blog/

22 OotW: "Out of this World", www.otworld.weebly.com en http://otworld.weebly.com , nieuwe url vanaf mei 2017 http://otworld2017.weebly.com/

23 Souvenir: "BeneluxCon 20 - Comeback-Con 1994, Souvenir Book", 1994, Antwerpen

24 VDENE: "Van Dale Groot Woordenboek Engels-Nederlands Nederlands-Engels", Versie 2.0, Prof. dr. W. Martin, 2002, Utrecht/Antwerpen, Van Dale Lexicografie, cd-rom, ISBN 90.6648.4659

25 VWiki: Verbeeldingsliteratuur Wiki, http://nl.verbeeldingsliteratuur.wikia.com/wiki/Verbeeldingsliteratuur_wiki



dinsdag 12 - woensdag 13 september 2017

Eindnoten

[1] Alfons J. Maes (donderdag 16 maart 1950 - maandag, 11 september 2017), bron: KenC, Our Team, http://www.keysandchords.com/our-team.html

[2] Kroniek, p. 28

[3] Newsblog

[4] Kroniek, p. 29

[5] Kroniek, pp. 23-25, 28, 29, 36, 52.

[6] Gesprek3, ik hield toen nog vast aan het papieren tijdschrift De Tijdlijn, dat geleidelijk meer kleur invoerde.

[7] C, Verzamelaarsplatform, Tijdschriften / kranten, Cerberus https://www.catawiki.be/catalogus/tijdschriften-kranten/tijdschrift-krant/ en LG, Lexicon, Auteurs, B, Bertin, lexicon/auteurs/bertin-eddy-c./

[8] DB

[9] CW

[10] CO

[11] CO, OotW

[12] OotW, nieuwe url werd http://otworld2017.weebly.com/

[13] VWiki, Didier Rypens

[14] ISFDB, Publisher: Diram, http://www.isfdb.org/cgi-bin/publisher.cgi?48832

[15] "Rolans keuze" door Mercedes Lackey, en "Automobiel van Franz Ferdinand", door Bernauw Patrick, bronnen: Bol, Boekw, Hebban

[16] Kroniek, p. 151

[17] BV, p. 141

[18] Gesprek2

[19] FAtW, Newsletter 36, http://efanzines.com/FAWorld/news9404.html

[20] Souvenir , "De historie van de Benelux-conventies", Frank Beckers, pp. 36-40

[21] Alfons J. Maes werkte samen met o.a. Eddy C. Bertin, Patrick Van De Wiele, Mark Spittael, Rudy De Sutter en Christiane Hofkens, die bij eerdere sf-bijeenkomsten in Vlaanderen waren betrokken, en met Jaap Boekestein en Nico Veenkamp, die bij organisaties in Nederland waren betrokken. (bron: Souvenir) Volgens Ansible zou Maes ook een Star-Trek-conventie hebben georganiseerd: "1St European Star Trek Con: 'We will organsie a conventie on 2-4 Nov 84 in Antwerp, place of happening still under negotiation,' says Alfons J. Maes of Ruggeveldlaan 519, 2100 Deurne, Belgium, and asks me to publiscie his conventie in my club-fanzine. GoHs G. Roddenberry, P. Khambatta, H. Harrison....". [Anisble] De taalfouten doen vermoeden dat Ansible slecht was ingelicht, en niet moest aankondigen dat er een bijeenkomst zou zijn, maar dat men er een wilde organiseren, en dat medewerkers en geïnteresseerden werden gezocht. Er is geen bewijs gevonden dat die Europese Star-Trek-bijeenkomst ook plaatsvond.

[22] LinkedIn

[23] KenC, "In memoriam Alfons Maes"

[24] CP

[25] LinkedIn

[26] LinkedIn

[27] FB

[28] LinkedIn

[29] De Vostertfeesten 2016 vonden plaats op 19, 20 en 21 augustus 2016 op het festivalterrein De Vostert, Bree. Newsblog, 24 januari 2016, "vostertfeesten-2016-o-19-20-21-augustus-2016-o-festivalterrein-de-vostert-bree"

[30] KenC, "In memoriam Alfons Maes"

[31] Gesprek1.

alfons j. maes, portret

--- Alle opmerkingen over fouten en hiaten zijn welkom ---

25-08-09

John Vermeulen: 1941-2009, in memoriam

john-vermeulen

John Vermeulen, 1941-2009

Als mensen zoals John Vermeulen sterven, overvalt me altijd dezelfde dubbelzinnigheid: waarom zou ik een in memoriam over hen schrijven en daarin mijn droefheid over hun overlijden uitdrukken, als ik me daardoor eigenlijk de gevoelens toe-eigen van anderen die de gestorvene beter hebben gekend dan ik?

Maar toch kan zo'n dood niet ongezegd voorbij gaan, alsof de dode alleen maar iets betekende voor zijn directe omgeving.

Het is waar: John Vermeulen heeft een groot aantal romans geschreven, en hij werd genoeg gelezen om tot op het einde van zijn leven te worden gepubliceerd. Wat daarna, wat hierna zal gebeuren, is niemand van ons duidelijk, en wie het op dit moment al zou kunnen weten, is nog bezig met dat nieuwe feit een plaats te geven in zijn gevoelens en gedachten.

Want John Vermeulen blijkt meer te zijn dan de schrijver van de eerste roman die ik ooit heb gelezen, toen ik nog niet eens tien jaar was en werd aangetrokken door de lugubere titel "De vervloekte planeet". Een hele planeet vervloekt! Die titel en het onwerkelijke landschap op de voorpagina, waarop een raket met twee ruimtevaarders in een stalen pak omringd worden door metalen vliegende zwammen, verlicht door een merkwaardige gloed die achter agressief-scherpe bergpieken opduikt - een gloed? een zon? een explosie? - een landschap waarin geen mens zich thuis kon voelen...

Die "vervloekte planeet" heb ik minstens drie keer bezocht, al heeft John achteraf zelf opgemerkt dat het zeker niet zijn beste boek was. Hij was vijftien jaar oud toen hij er mee debuteerde, en vond later dat hij te toegeeflijk behandeld werd, en pas met "Blinde planeet" de klappen kreeg die hij "had verdiend".

"Schrijven is een vak", zei hij later in een interview. En elk vak moet je leren. Dat heeft hij dan ook gedaan. Na het fiasco van "Blinde planeet" klom hij met "De binaire joker" bij D. A. P. Reinaert Uitgaven uit het dal. Ook "Contract met een supermens", zijn eerste techno-thriller, verscheen nog bij die uitgeverij, en Eddy C. Bertin merkte erover op, dat John Vermeulen met dat boek al naar een grotere uitgever had moeten stappen. Dat deed John met "1000 meter van Armageddon", dat bij A. W. Bruna verscheen en de eerste van ongeveer tien techno-thrillers werd waarmee hij in de jaren tachtig de bestsellerlijsten aanvoerde.

Maar daarna zakte het weer in. Succes in kunst en entertainment is nu eenmaal erg wankel, en heeft meer te maken met de wisselvallige voorkeuren van het publiek dan met de kwaliteiten van de kunstenaar (afhankelijk van "de waan van de dag", zouden sommigen zeggen). Dus moest hij weer verhuizen. In de jaren negentig verscheen zijn werk zo'n beetje overal. Hij reisde wat kleinere uitgevers rond, maar publiceerde ook historische biografieën bij Uitgeverij Het Spectrum, toneelstukken en tv- en filmscenario's.

Tenslotte belandde hij tamelijk definitief bij Uitgeverij Kramat, waar het laatste decennium het meeste van zijn werk verscheen. De genres zijn uiteenlopend: heel wat thrillers, maar ook historische biografieën, fantasy, en zijn eerste liefde: sciencefiction.

Daaruit blijkt dat John Vermeulen erg flexibel op nieuwe trends kon reageren. Als zijn eerste roman sciencefiction was, dan mogen we dat als een jeugdliefde beschouwen. Achteraf bekeken heeft hij toen waarschijnlijk onbewust een aantal voorbeelden geïmiteerd. Inhoudelijk verschilt de roman niet veel van wat toen als een goede sf-roman voor de jeugd werd beschouwd. Toen de techno-thriller hoogtij vierde, schakelde hij daar zonder problemen naar over, net zoals hij dat later deed met fantasy.

Veel prijzen heeft hij nooit gewonnen. Onderhoudende, degelijk geschreven avonturenromans hebben nu eenmaal nooit veel genade gevonden in de ogen van het kransje "letterkundigen" dat doorgaans prijzen uitreikt, maar in 1988 kreeg hij wel de Prijs van de Grote Jury voor "Solo Race", en in 2000 won hij zowel de Internationale Ambrozijn Prijs voor Korte Verhalen als de John-Flandersprijs voor een van zijn Vlaamse Filmpjes.

Ja, voor een van zijn Vlaamse Filmpjes: vanaf 1979 publiceerde hij in totaal elf Vlaamse Filmpjes, het laatste in 2004. Maar eigenlijk heeft hij zijn hele schrijverscarrière door regelmatig voor de jeugd geschreven, naast her en der verspreidde verhalen.

Minder bekend is dat hij ook non-fictieboeken uitgaf, vooral over varen. Zijn ervaring met zeilen blijkt duidelijk uit boeken zoals "Ring van vuur", "Solo Race" en "De kat in het aquarium". Uit zijn historische biografieën blijkt dat hij zich uitstekend in historisch materiaal kon inleven. Dat inlevingsvermogen kwam hem niet alleen van pas als roman- en verhalenschrijver, maar ook als redacteur voor watersporttijdschriften, waar hij nogal wat artikelen aan bijdroeg.



De laatste jaren verscheen zijn werk vooral bij de kleine uitgeverij Kramat. Veel kan hij daar niet aan hebben verdiend, dus moet hij wel hebben geschreven omdat hij het graag deed. Dat blijkt ook uit getuigenissen van schrijvers die hem hebben gekend.

Marie-José meldde op Pure Fantasy: "We hadden pas nog contact via Facebook over zijn betrekkelijke onbekendheid in het Nederlandse taalgebied, hoe raar dat dit was omdat hij zoveel werk uitgebracht heeft."

Thirza schreef op hetzelfde forum: "John is degene die mijn schrijven begeleid en beïnvloed heeft vanaf het moment dat ik hem leerde kennen in 2003. Hij was degene die me aanspoorde mijn werk uit te geven. (...) Hij heeft me gestimuleerd, vooral middels zijn onuitputtelijke cynische kracht."

Ook op dat forum schreef Ishtarsarrow: "Ik leerde hem pas heel onlangs kennen via een gesprek op internet."

Daaruit blijkt dat John voor de lezers erg toegankelijk was, wat wordt bewezen door Ka Sha Gan: "Ik herinner me zijn toegeeflijke bitterheid." Ka Sha Gan verklaarde daarover in een privé-bericht aan uw huidige auteur: "Door onze [van Ka Sh Gan met John] correspondentie zweefden altijd van die flarden mist, ontgoocheling over het leven en teleurstelling over de mensheid. Maar tegelijk iets van een realisme dat hem liet doen wat hij kon. Schrijven. (...) Dus de flarden mist van ontgoocheling scheren nu doelloos voor me langs, maar ik zal altijd dankbaar zijn dat ik met hem heb mogen corresponderen. "

En Ziburan postte: "Heb hem meerdere malen ontmoet en zelfs naast zijn schrijfkunsten mogen genieten van zijn kookkunsten."

Ook op het online-rouwregister van Inmemoriam.be blijkt hoezeer John Vermeulen werd geapprecieerd.



Als John nu in een ander landschap opduikt, wensen we hem minstens een paradijselijker omgeving toe dan "De vervloekte planeet".


Peter Motte, dinsdag-donderdag 25-27 augustus 2009



Er is een online rouwregister geopend voor John Vermeulen.

[Omwille van de privacy worden de werkelijke namen van de getuigen niet onthuld, maar de schuilnamen zijn geen gelegenheidspseudoniemen bedacht door de auteur van dit artikel.]

18:40 Gepost door Peter Motte in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: literatuur, in memoriam, john vermeulen overleden, necroloogie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

19-03-08

Arthur C. Clarke overleden

De man die de geostationaire baan voor communicatiesatellieten uitvond is overleden.
Het stierf in Colombo (Stri Lanka).
Hij werd bekend doordat hij de inspiratie leverde voor de film "2001, A Space Oddyssey" van Stanley Kubrick, maar hij presteerde veel meer dan dat.
Zijn bekendste prestatie is de geostationaire satellietbaan, waardoor we nu bliksemsnel op de hoogte zijn van wat aan de andere kant van de wereld gebeurt, maar ook heel snel met elkaar de hele aardbol rond kunnen communiceren.
Van velen onder ons is het leven en de manier van werken grondig veranderd door Clarkes geniale inval van de geostationaire communicatiesatellietbaan.
Daardoor is het met Clarke zoals met het water: vissen zijn continu met water omgeven, en beseffen daardoor niet hoe belangrijk dat voor hen is. Net zou beseffen veel mensen niet hoe belangrijk die communicatiesatellieten zijn.
Niet alleen het belang van de geostationaire baan wordt onderschat. Velen beseffen in het algemeen niet dat de mens een technologisch wezen is, dat alles wat hij is te danken heeft aan de technologie, die mogelijk wordt gemaakt door onze hersenen. Dat is al het geval sinds we het eerste beest hebben gedood en met vuistbijlen in stukken hebben gesneden om het te kunnen opeten.
Clarke besefte het belang van die technologie echter wel. Hij wees bijvoorbeeld op het belang van de bril, die het actieve leven van intellectuelen met vele jaren verlengde, maar uiteindelijk het leven van iedereen leefbaarder maakt.
Maar net zoals alle kunstenaars wordt hij wel eens verkeerd geïnterpreteerd. Sommigen denken dat "2001, A Space Oddyssey" gaat over een computer die gezag over de mens probeert te verwerven, terwijl dat helemaal niet waar is. Wie de film ziet, weet dat het hoofdpersonage pas op het moment dat hij de opstandige computer uitschakelt, het ware doel van zijn expeditie ontdekt. Wie het boek leest, ontdekt ook wat er in werkelijkheid met de computer verkeerd liep. Maar het belangrijkste is nog dat de opstand van de computer hoe dan ook mislukt, en dat de mens zijn expeditie verder kan zetten, tot hij de volgende stap in de evolutie bereikt.