14-09-14

De evolutie van de media en de strijd om de aandacht

De evolutie van sf- en fantasytijdschrift naar sf- en fantasypaperback heeft weinig te maken met de voorkeur van de lezer, maar wel met de prijzen.

Paperbacks verdrongen tijdschriften van de markt, omdat ze aantrekkelijk konden worden geprijsd. Toen de tijdschriften populair waren, was dat nog niet het geval.
Als een medium verdrongen wordt door een nieuw medium, verdwijnt het nooit helemaal. Er worden bijvoorbeeld nog altijd affiches gemaakt en verspreid. En dat is niet uit gewoonte, maar uit noodzaak: er worden nog altijd veel mensen van allerlei zaken op de hoogte gebracht via affiches.
Zelfs al zouden sommigen dat anders willen.
De vraag is: wie wil dat anders?

Wie de affiches moet betalen, ziet het veel liever gebeuren dat het publiek gewoon een website bezoekt, of vrede neemt met een e-mail.
Het zijn niet zozeer de drukkosten die affiches duur maken, maar wel de verspreiding: er moeten plakploegen worden rondgestuurd, die vele kilimeters moeten afleggen. Dat kost geld én tijd. Een affiche in een uurtje verspreiden, is er niet echt bij.

Maar het publiek zit niet te wacvhten op nog meer e-mail met reclame, en het voelt er ook niets voor om websites te bezoeken om op de hoogte te blijven.
En dat heeft er niets mee te maken dat het publiek behoudsgezind of conservatief zou zijn. Totaal niet. Het heeft er alles mee te maken dat het publiek gewoon geen boodschap heeft aan die berichten. Het hoéft niet te weten wat op die affiches staat. Er is geen noodzaak. Ergo: het doet geen inspanningen om te weten te komen wat erop staat. Dus wilt het ook geen e-mails met de inhoud van die affiches ontvangen.

De media voert vaak onderling strijd om de voorkeur van het publiek te genieten, maar ze voeren ook strijd met dat publiek zélf. Ze moeten in de eerste plaats die aandacht te pakken krijgen. En de goedkoopste oplossing voor een medium is niet altijd het meest succesvolle medium: een succesvol medium is een medium dat zijn boodschap bij het publiek krijgt. En als het publiek het medium niet lust, dan is het nutteloos. Vandaar de oorlog om de aandacht van het publiek.

Daardoor investeert Google tegenwoordig erg veel in YouTube. Ze laten massa's mensen gratis massa's filmpjes op YT zetten, in de hoop dat het publiek het gewoon wordt om YT te bezoeken, zodat YT de reclamefilmpjes kan tonen waarvoor YT wordt betaald.
Daarvoor bedenken ze vanalles: ze betalen mensen om filmpjes te maken voor YT (vsauce, bijv.), ze laten mensen gratis filmpjes op YT zetten (zoek maar eens Vertaalbureau Motte op YT), en volgens mij laten ze het ook oogluikend toe dat er massaal copyrights worden geschonden (ik denk dat je alle muziekalbums van David Bowie gratis op YT kunt beluisteren, en ik kan me niet voorstellen dat Bowie daar helemaal achterstaat).
Hoe groter het aanbod is, en hoe meer functies ze aanbieden (gratis veel ruimte om film op internet te zetten, commentaren achterlaten, likes/dislikes, gemakkelijk doorsturen naar andere sites, een heel arsenaal aan statistische gegevens....), hoe groter de kans is dat de bezoekers naar YT willen gaan en willen blijven komen.
En als het YT niet lukt, lukt het misschien Dailymotion, of Vimeo, of een van die vele andere sites.

En toch bljven affiches bestaan.
En ook sf&f-tijdschriften zijn blijven bestaan.
Ze geven nu eenmaal meer dan paperbacks het gevoel dat je iets recents te pakken hebt, dat je verhalen heet van de naald krijgt, het nieuwste dat er is.
Het is een gevoel dat een paperback moeilijk kan geven.

Maar de evolutie gaat verder.
Eerst werden paperbacks goedkoper, dan tv, nu film maken en zelfs zélf film maken.
En dat zet op zijn beurt de paperback onder druk.
Maar zal de paperback verdwijnen?
Ik denk het niet.
Net zoals ook de lp niet is verdwenen, en VHS veel meer veerkracht blijkt te hebben dan we hadden gedacht.

En al zouden de adverteerders het liefst verlost zijn van de noodzaak hun reclame via dure media zoals tv en affiches te moeten verspreiden, het zal de lezer en kijker worst wezen, als hij maar krijgt wat hij wilt: informatie en entertainment, afhankelijk van de situatie.
Uiteindelijk is het niet het doel van de kijker en lezer om advertenties te zien.

Zie ook Cassette Store Day

16:30 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Algemeen, Web | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, evolutie van de media, tijdschriften, paperbacks, tv, film, affiches, youtube, dailymotion, vimeo, advertenties | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

10-09-14

Titellijst Yoko Tsuno

Yoko Tsuno, door Roger Leloup

(nummer, titel, publicatiedatum, Nederlandse titel)

1 - Le Trio de l'étrange 1972
Trio in het onbekende

2 - L'Orgue du diable 1973
Het helse orgel

3 - La Forge de Vulcain 1973
Vulcanu's smidse

4 - Aventures électroniques 1974
Avonturen met elektronica

5 - Message pour l'éternité 1975
Seinen voor de eeuwigheid

6 - Les Trois soleils de Vinéa 1976
De 3 zonnen van Vinea

7 - La Frontière de la vie 1977
De grens van het leven

8 - Les Titans 1978
De titanen

9 - La Fille du vent 1979
De dochter van de wind

10 - La Lumière d'Ixo 1980
Het licht van Ixo

11 - La Spirale du temps 1981
De tijdspiraal

12 - La Proie et l'ombre 1982
Prooi en schaduw

13 - Les Archanges de Vinéa 1983
De aartsengelen van Vinea

14 - Le Feu de Wotan 1984
De bliksem van Wodan

15 - Le Canon de Kra 1985
Het kanon van Kra

16 - Le Dragon de Hong Kong 1986
De draak van Hong-Kong

17 - Le Matin du monde 1988
De danseres van Bali

18 - Les Exilés de Kifa 1991
De bannelingen van Kifa

19 - L'Or du Rhin 1993
De Rheingold-Express

20 - L'Astrologue de Bruges 1994
De astroloog van Brugge

21 - La Porte des âmes 1996
De poort van de zielen

22 - La Jonque céleste 1998
De hemelse jonk

23 - La Pagode des brumes 2000
De pagode der nevelen

24 - Le Septième Code 5 oktober 2005
De zevende code

25 - La Servante de Lucifer november 2010
De dienares van Lucifer

26 - Le Maléfice de l'Améthyste november 2012
De vloek van de amethist

27 - Le secret de Khâny lente 2015
Khâny's geheim

Ander werk door Roger Leloup

- L'écume de l'aube 1999: geïllustreerde jeugdroman die zich afspeelt tijdens Yoko Tsuno's jeugd
Nederlandse uitgave: De parel van de dageraad

- Le pic de ténèbres oktober 1993: jeugdroman, winnaar van "Grand Prix de la Jeunesse SF" in 1990
Geen Nederlandse uitgave bekend

14:03 Gepost door Peter Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: yoko tsuno, roger leloup, strips, stripverhaal, titellijst, albumlijst, jaar van verschijnen, publicatiedatum | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

30-08-14

Licht in de lucht, vuurwerk tijdens Geraadsbergse kermis 29 augustus 2014



Gisteren werd er in Geraardsbergen licht in de lucht geschoten.

Dit filmpje toont er maar een kort stuk van. In werkelijkheid duurde het nog twee of drie keer zo lang, en was het ook veel beter dan deze opname.

18:12 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vuurwerk, geraardsbergen, kermis, 29 augustus 2014 | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

03-08-14

Vriendenkring Jean Ray / Amicale Jean Ray: onthullingen




2/08/2014, Vriendenkring Jean Ray / L'amicale Jean Ray.

Elke eerste zaterdag van de maand vergadert de Vriendenkring Jean Ray /
L'amicale Jean Ray.
Op die bijeenkomsten worden plannen gesmeed, afspraken gemaakt, boeken
doorgegeven.

Op zaterdag 2 augustus onthulde de voorzitter, André Verbrugghen, enkele
onverwachte ontwikkelingen die de activiteiten in verband met Raymond
Jean-Marie de Kremer helemaal wijzigen.

Muziek: "Reverie (small theme)" by _ghost

2010 - Licensed under Creative Commons Attribution (3.0)

See http://ccmixter.org/files/_ghost/25389

CC License at http://creativecommons.org/licenses/b.

31-07-14

Hoeveel verdien je met YouTube?

youtube_logo.jpg
YouTube is leuk!
En je kunt met "monetization" zelfs GELD verdienen aan je filmpjes!
Maar is dat ook zo?
We zochten het uit, en onze vermoedens werden bevestigd: op veel meer dan 1 euro per 1000 kee bekeken, hoef je niet te rekenen. Oké, je kunt eens geluk hebben met 2 euro, en af en toe zelfs een euro of 20, 25, maar dat zijn toevalstreffers.
Waarom?
Je wordt niet zozeer betaald per aantal keren dat je filmpje wordt bekeken, maar volgens de advertenties die er voor en op staan.
"Monetisatie" betekent dat je YouTube de toelating heeft om die advertenties te plaatsen.
Maar om te beginnen betekent dat niet dat wie je filmpjes ziet, ook advertenties te zien krijgt. Als YouTube immers geen adverteerders heeft die bij jouw soort filmpje willen adverteren, dan wordt je filmpje zonder meer zonder advertenties uitgezonden, en dan verdien je er niets aan.
Sommige YouTubers hebben dan ook al gemerkt dat hun inkomsten per 1000 bezoeken in december stijgen, en in januari weer zakken. De eindejaarsperiode is immers een typische advertentieperiode.
De hoogte van je CPM (cost per mille, of het bedrag dat je per 1000 bezoeken krijgt) is daardoor afhankelijk van het seizoen, maar ook van het onderwerp van je filmpje.
Je zou natuurlijk kunnen denken dat, hoe langer een filmpje op YouTube staat, hoe mee kijkers het trekt.
Dat is waar.
Alleen: het blijkt dat het niet betekent dat je ook meer verdient. Integendeel: nogal wat YouTubers melden een dalende CPM naarmate het aantal bezoeken stijgt.
Hoe dat kan?
Wij vermoeden omdat adverteerders bij voorkeur op nieuwe filmpjes verschijnen, en dat YouTube adverteerders de mogelijkheid biedt om daarvoor te kiezen.
Wie dus denkt op termijn een lekker cumulatief bedrag te kunnen oogsten doordat zijn totale aantal filmpjes stijgt en daardoor ook zijn totaal aantal bezoeken pe maand stijgt, moeten we dus ook een illusie ontnemen.
Er zijn ook heel wat filmpjes van lage kwaliteit, waar adverteerders gewoon geen advertenties bij willen hebben. Zelfs al geef je de toelating, toch kunnen ze je vermijden.
Maar, zullen sommigen opmerken, je kunt ook YouTube Partner worden.
Er zijn inderdaad verschillende formules.
Je kunt gewoon je filmpje op YT zetten zonder monetisatie.
Je kunt het met monetisatie plaatsen, maar zonder dat je er advertenties op laat zetten.
In die laatste twee gevallen krijg je natuurlijk niets.
Je kunt bij monetisatie kiezen voor een advertentiefilmpje voor je filmpje, voor advertentiebalkjes IN je filmpje (dus op de beelden, boven of onder), of voor allebei. In die gevallen word je wel betaald, en het is te verwachten dat hoe meer advertenties je toelaat, hoe meer je zult krijgen.
Toch lees je ook geen getuigenissen van actieve adverteerdes met veel bezoeken dat ze veel verdienen aan hun filmpjes.
En inderdaad: er zijn speciale programma's, zoals het partnerprogramma, maar we hebben ook nog geen cijfergegevens gevonden over dat partnerprogramma.

Je moet ook oppassen met wat je her en der vindt over hoeveel iemand op YouTube verdient. Er worden enorme cijfers geciteerd, met werkwoorden zoals "earns" en "verdient". Maar er wordt verzwegen dat YouTube daar een percentage vanaf houdt, namelijk 45%. En dat hakt al veel weg.
Aangezien je hoge bedragen niet zomaar ergens in een potje kunt wegstoppen, komen ook de belastingen langs, en dan verdwjnt nog ongeveer de helft.
Al die indrukwekkende cijfers moet je daardoor minstens door vier delen.
Er zijn echter ook de kosten om het filmpje te maken, en vergeet niet de kosten om het te promoten.
En dan blijft er nog een vijfde over.

Een van de problemen is dat YouTube in 2013 het monetisatieprogramma heeft uitgebreid van enkele bevoorrechten naar iedereen. Je moet alleen maar je toelating geven om advertenties bij je filmpje over je hond te zetten.
Het gevolg is dat tegenwoordig meer dan 72 uur video PER MINUUT op de site van YouTube wordt gezet, en al de advertentie-inkomsten moet over al die video's worden verdeeld.
De adverteerders betaalden in 2013 al maar een derde meer van wat ze een jaar of twee daarvoor betaalden om een advertentie op het filmpje van een populaire jongen te krijgen.
Zelfs hele grote namen zagen hun inkomsten gehalveerd, al hadden ze evenveel bezoeken als eerder.

Maar wat blijkt er nog meer?
Er zijn studio's en netwerken die zich speciaal met YouTube bezighouden.
Een daarvan is Machinima Ze beweerden al 2,2 miljard views te hebben. Zij onderhandelen rechtstreeks met de adverteerders over de prijzen die sponsors voor advertenties betalen. Zij zijn dus niet afhankelijk van de prijzen die YouTube bepaalt.
Overigens is niet iedereen tevreden van bedrijven zoals Machinima of Maker Studios. Ze zouden hun creativelingen te weinig betalen en slechte contracten aanbieden.

De meeste huis-tuin-en-keuken-filmpjes zullen het echter moeten doen met 1 euro per 1000 bezoeken, en dat is grof onderbetaald. En zoals gezegd: ook wie een half miljoen bezoeken heeft op een filmpje, moet niet direct verwachten dat hij gegarandeerd mee dan 500 euro zal krijgen. En voor zoiets zie ik Marcel Vanthilt niet van zijn stoel komen.



Meer info:
http://tinyurl.com/l347jc8
http://tinyurl.com/jvtepcw

14:48 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: youtube, film, video, verdienen met youtube, geld | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

22-12-13

Monografie Rosinski

2661934942.jpgDe stripwereld werd dit jaar verrast door een schitterende monografie over Rosinksi.

Rosinski?

Ja, Rosinksi: de tekenaar van Thorgal. En van De Chninkel en nog veel andere meesterwerken.

Rosinski is van oorsprong Pools, maar leverde zijn werk al in het Westen toen het IJzeren Gordijn er nog hing (of stond, haha).

Hij is een van de beste realistische tekenaars die de stripwereld rijk is, en dat wil wat zeggen.

De laatste jaren legt hij zich meer toe op schilderijen, die doorgaans gebruikt worden als voorpagina voor zijn strips. Ook dat levert pareltjes af.

Het boek kost 50 euro, maar het is het waard: het vertelt zowat het volledige levensverhaal van Rosinski, bevat veel interviews met scenaristen en anderen waarmee hij samenwerkt(e), en bevat enorm veel beeldmateriaal: vroege foto's, vroege tekeningen, afbeeldingen uit zijn werk, enz.

Dankzij die afbeeldingen zijn de uiteenzettingen goed te volgen.

Het is fascinerend om te zien hoe Rosinski's stijl zich ontwikkelde, en hoe veelzijdig hij is.

Het is ook fascinerend om te lezen dat Rosinski vindt dat hij veel heeft geleerd toen hij nog aan Thorgal werkte, terwijl hij precies met Thorgal is doorgebroken.

Doe er glitterpapier en een strik rond, en zowat iedere stripliefhebber gaat uit z'n dak als hij het onder de kerstboom vindt.

15:07 Gepost door Peter Motte in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: strips, monografie, rosinksi, thorgal | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

22-11-13

Ikgiami: The Ultimate Limit, deel 10: De woorden die toevertrouwd werden & Het land van illusies

manga, stripverhalen, stripreeks, strips, kana, ikigami, the ultimate limit, motoro mase, de woorden die toevertrouwd werden, het land van illusiesGodzijdank heeft Kana deze reeks volledig uitgegeven.

En niet alleen bevat dit laatste deel weer twee goeie verhalen, maar het is ook de apotheose van een aaangrijpende thriller.

De verschillende draden van het net trekken zich samen rond Fujimoto. Alle stukjes van de puzzel schuiven in elkaar: wat is het echte doel van de welvaartsvrijwaringswet? Waarom brengt een staat doelbewust 1 op 1000 van zijn eigen inwoners om het leven? Waarom durven landgenoten het aan om elkaar op basis van een wet te doden? Waarom zijn ze ertegen? Waarom staan ze erachter?

De tien afleveringen met in totaal twintig verhalen demonstreerden enkele mogelijke motieven van de inwoners van een land dat mensen met willekeurige doodslag lijkt te willen motiveren tot een beter leven.

En wat doet Fujimoto in die heksenketel? Hoe houdt hij zich daarin staande? En wat is zijn uiteindelijke lot?

Al die lijntjes komen nu samen in een definitieve onthulling, die aan de lezer samen met Fujimoto een definitieve uitweg biedt.

Ikigami werd door verschillende recensenten tot de beste manga gerekend. De reeks werd vergeleken met Monster en Death Note. Dat is niet geheel ten onrechte, omdat alle drie de reeksen op een ouder publiek mikken, omdat ze alle drie in een rake realistische stijl werden getekend, omdat ze alle drie geloofwaardige personags hebben, maar misschien ook omdat ze alle drie gewoonweg volledig in het Nederlands verschenen.

Superdik afscheidsalbum van 250 p's.

IKIGAMI by Motorô MASE © 2005 Motorô MASE / Shogakukan Inc.