10-01-08

Capricornus 12

Capricornus 12Vanmorgen belde de postbode aan, en overhandigde een platte, rechthoekige doos. Ik wist direct wat het was: het woordenloze twaalfde album uit de reeks "Capricornus" van Andreas.

Andreas heeft wel al vaker platen getekend die volledig steunen op de tekening, en die elk woord verbannen naar het rijk van de literaire leuteraars, maar deze keer is hij wel erg ver gegaan: 54 platen zonder één enkel woord. 54, geen 44! En dat zelfs zonder titel!

Alhoewel... voor de volledigheid moeten we toegeven dat er toch wel letters in staan. Maar Andreas heeft wel vermeden er genoeg letters op te zetten om een volledig woord te krijgen. Wie de puzzelende Andreas kent, weet dat het woord cruciaal kan worden voor de volgende afleveringen.

En werkt dat, zo'n woordenloos album?

Er waren moment dat ik dacht: het wordt niks.

Maar toch: zonder woorden vertelt Andreas een volledig verhaal, met begin, midden en slot. En zoals het einde van elk verhaal moet doen, wekt ook dit emoties op.

Toen ik dacht: "Dit wordt niks,", zat ik ergens middenin, in dat deel waarin een verhaal gewoonlijk alleen maar ontwikkelt, en waarin elk verhaal al gauw niets anders doet dan opeenvolgende gebeurtenissen vertellen.

Een zwak punt? Nee. Maar in een leuter-de-leuter-verhaal wordt de lezer afgeleid door het... leuter-de-leuter. De geest wordt beziggehouden doordat hij die lettertjes moet ontleden, en vergeet dat er weinig te zeggen valt.

Of weinig te zeggen lijkt. Want je kunt in een verhaal niet zomaar een brok overslaan en het toch blijven volgen. Doordat deze "Capricornus 12" alleen maar een kijk-album is, valt het wat sterker op. Dat is alles.

Maar nee: "alleen maar een kijk-album" is verkeerd uitgedrukt. Het is een "kijk-en-denk-album".

Zoals we weten stopt Andreas in zijn albums puzzels. Elke tekeningen kan aanwijzingen bevatten over de intrige. Die aanwijzingen worden niet altijd gezegd. Dat is een sterk verschil met bijvoorbeeld de reeks "Death Note", de mangareeks van Ohba & Obata: zij leggen erg veel uit.

Bij Andreas daarentegen mag de lezer het genoegen beleven zelf de puzzelstukjes samen te spronkelen en in elkaar te passen. Onder andere daarom blijven ze bij herlezen boeiend, en hoe langer Andreas' reeksen worden, hoe meer ze bij herlezen bieden.

Het is overigens opvallend dat er zo'n sterk verschil is met "Death Note", omdat Andreas opmerkte dat hij wordt geïnspireerd door manga's. Eén van zijn pesonages heet zelfs Manga. En wie af en toe manga's leest, zal overeenkomsten vinden tussen de Japanse tekenverhalen en het werk van Andreas.

Maar Andreas blijft altijd Andreas. Hij zei ook al eens geïnspireerd te worden door Amerikaanse strips, maar wie zijn oeuvre vergelijkt met de reeks van over de grote plas, merkt meer verschillen dan overeenkomsten.

Overigens sluit dit boek duidelijk aan bij de voorafgaande 12 delen. De woordenloze aanwijzingne, de grafische puzzelstukjes, verwijzen naar eerdere gebeurtenissen. Het is de ineenschakeling van de motieven en leidmotieven die zorgt voor de dramatische hoogtepunten. Net als je denkt: "Dit wordt niks," duikt er een element op waardoor dit ene verhaal stevig in de hele reeks wordt ingeplant, en waardoor Capricornus plots weer in een net verstrikt wordt. De lezer wordt altijd meer herinnerd aan de onopgeloste raadsels van de vorige albums, en Capricornus kan zelfs in de sneeuw niet vluchten voor de hete maanden die vooraf gingen aan zijn reis sinds de dood van Goth.

Meer over Andreas op http://andreas-martens.skynetblogs.be/.

11:54 Gepost door Peter Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: death note, fantasy, literatuur, stripverhaal, capricornus | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

08-12-07

Tentoonstelling: Buth: vader van Thomas Pips

BUTH_KIJK

  • Wat? Tentoonstelling BUTH. Vader van Pips en andere muizenissen...
  • Waar? Sint-Pietersabdij Gent
  • Wanneer? 30 november 2007 - 17 februari 2008, 10.00-18.00, behalve op maandag (sluitingsdag); gesloten op 24, 25 en 31 december 2007 en op 1 januari 2008
  • Prijs: individuen: 4 euro; groepen vanaf 15 personen: 3 euro/pers., gratis tot en met 12 jaar, korting voor 50+-ers.
  • Groepen: gids 75 euro per groep tot 20 pers. exclusief toegangstickets
  • e-mail: drr.sintpietersabdij@gent.be
  • info bezoeken: info@boekjebezoek.be
De Gentenaar Léo De Budt is bekend van de stripreeks Thomas Pips en de zoekplaatjes over de Ronde van Frankrijk met de muisjes.

Hij is echter meer dan dat.

Hij is een leerling van Frits Van den Berghe, en als kunstschilder won o.a. de schilderprijs Prix de Rome.

Als cartoonist signeerde hij met Buth, en onder die naam publiceerde hij vanaf 1946 in de krant Het Volk de stripreeks "Thomas Pips".

In 1947 begon hij met de wieleravonturen van Pips in de Ronde van Frankrijk. Dat leverde erg populaire sportcartoons, die tijdens de Tour verschenen in de sportbijlagen van "Het Volk".

In 1962 verscheen een afzonderlijk tourkrantje, het "Rondegazetje", dat in 's avonds op straat werd verkocht. Daarin werd telkens een gebeurtenis uit de Ronde in een cartoon verwerkt. Het waren tegelijk zoekplaatjes waarin een muisje zat verborgen. Die cartoons werden later in "Het Nieuwsblad" overgenomen.

20:12 Gepost door Peter Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: thomas pips, stripverhaal, buth, leo de budt, ronde van frankrijk, tour | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

12-04-07

Andreas

Sinds het 10e deel van Capricornus zijn de scenario's van Andreas veranderd.

Er zijn nu 3 albums met de nieuwe aanpak verschenen:
- Capricornus 10: De Chinezen
- Capricornus 11: Patrick
- Quintos.

C10 & C11 horen, duidelijk, thuis in zijn reeks over de 'astroloog' Capricornus.

Quintos is een apart album: het hoort in geen enkele reeks thuis. Het vertelt het verhaal van een groep idealisten die in Spanje de fascisten willen bestrijden, maar daarbij allemaal ten onder gaan. Of: dat wordt tenminste gesuggereerd. Andreas werkt een sterke symboliek uit over het fascisme dat zich over Europa verspreidt.

Wat de drie albums met elkaar gemeenschappelijk hebben, is dat Andreas het fantastische element zou sterk naar de achtergrond duwt, dat het de facto verdwijnt.
Nochtans valt dat niet op.

C10 en C11 hebben nu eenmaal bizarre personages.

Van Quintos wordt geen fantastisch element verwacht, zodat het verhaal volledig kan steunen op de karakters van de personages. Dat wil zeggen dat de lezer tijdens het verhaal hun karakter leert kennen, door de manier waarop ze tegen elkaar en tegen hun omgeving reageren.
Andreas verzamelde een bonte groep, waarvan elk lid zijn eigen redenen heeft om in Spanje ten strijde te trekken.

Ook opvallend is dat Andreas' tekenstijl is veranderd. Het zijn nog altijd duidelijke tekeningen, maar hij experimenteert minder met in het oog springende elementen.
Zijn stijl is subtieler geworden. De tekeningen dragen nog altijd betekenis aan, maar doen dat nu voor de betekenis van het verhaal.
Opvallend daarbij zijn de laatste pagina's van Quintos en Capricornus 11: Patrick.

Andreas heeft wel vaker losse albums gemaakt, zoals de schitterende "De rode driehoek" en "De grot der herinnering".Maar sinds enige tijd concentreerde hij zich op twee reeksen: Capricornus en Arq.
De albums van die reeksen zijn echter nauwelijks los leesbaar, al moeten we een uitzondering maken voor de 1e vijf delen van Capricornus: elk album verteld duidelijk één deel van een lang verhaal, maar het albumverhaal kan toch op zichzelf staan.Als je ze allemaal na elkaar leest, valt echter op hoeveel je mist als je ze apart leest.
Het nadeel daarvan is dat je elk album moet hebben om echt van het verhaal te kunnen genieten. Wie de reeksen vanaf het begin ontdekte, heeft daar geen problemen mee, maar Capricornus ziet nu al aan het 11e deel, en Arq aan het 10e.

Dat kan gedeeltelijk verklaren waarom Andreas een nieuwe richting uitgaat: zowel C10 als C11 zijn prima apart leesbaar. De link met de andere albums is gering. Eigenlijk vormt het enkel een achtergrond voor het karakter van het personage Capricornus zelf, maar niets in C10 of C11 kan enkel worden begrepen als je de vorige delen hebt gelezen.
Maar dat is natuurlijk maar een gedeeltelijke verklaring, want ook de tekenstijl is gewijzigd, en het aandeel van het fantastische in de verhalen.
Ze lezen tegenwoordig meer als romans, waardoor Andreas zich op een volwassener publiek lijkt te richten.
Bij C1 tot C5 leek het soms of Andreas gewoon alle elementen van fantastische en populaire romans eens wou verwerken, alsof hij de hele catalogus aan avonturenverhalen in zijn hoofd op tekenpapier wou zetten. Dat leidde tot uitstekende resultaten, zoals "Deliah" (C3), maar soms was het er bijna over, zoals "De numerieke kubus" (C4).
Niettemin blijven C6-C9 een hoogtepunt. Die vier boeken bevatten in werkelijkheid vijf albums: C9 is dubbeldik. De vijf vormen duidelijk een geheel: C6 en C7 zijn een tweeluik, net als C9. We vermoeden dan ook dat de 2 delen van C9 in één boek worden uitgebracht, om duidelijker te maken dat het een tweeluik is. C8 vormt het middendeel.
Terwijl C6-C9 dus heel duidelijk aan elkaar gangen, en een uitstekende kandidaat vormen voor een integrale uitgave, kunnen C10 en C11 duidelijk los worden gelezen.
Het is dus met andere woorden ook mogelijk dat Andreas in de recente delen van Capricornus werkt, omdat hij... experimenteert! Ten opzichte van de voorafgaande delen is het immers weer eens wat anders. Dat net in dezelfde periode het losse album Quintos verschijnt, kan puur toeval zijn.
Andreas blijft ons dus verrassen met nieuwe benaderingen, en dat houdt hij nu al meer dan 40 albums vol.

14:40 Gepost door Peter Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: literatuur, fantasy, stripverhaal | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

Vorige 1 2 3 4