17-06-05

Auto's: Citroën CX

Voituren: daar had ik nog niets over gezegd. En het staat ook in de titelbeschrijving.

Mijn eerste was een Citroën CX. Overgenomen van mijn ouders toen hij al 16 jaar oud was, maar hij reed nog prima. De leeftijd was er wel aan af te lezen: kleine deukjes, plekjes zonder verf, en hier en daar een roestvlek. Ook het interieur had hier en daar slijtage. Mechanisch werkte het ding nog perfect. Het enige met schade, waren de delen die niet van belang waren. Spijtig genoeg zijn die delen ook het moeilijkst te herstellen.

De CX was een fantastische auto: comfortabel (put? waar put? niks gevoeld) en een zeer laag verbruik. Met een gevulde tank kon je gemakkelijk heen en weer naar Zandvoort, en onderweg enkele tientallen km omrijden. Grote diesels kijken daar niet van op, maar met een 2 l benzine is dat wat anders.

Maar aan alles komt een eind. En tenslotte werd hij 18 jaar, een kerkhofleeftijd voor de meeste auto's. Doorgaans halen karren zelfs geen 15. En toen ik terugkeerde uit Nederland, gaf hij ergens op de snelweg toch de geest.

Misschien was het defect niet erg, maar hij stond honderden km van huis geparkeerd, en hem terughalen zou 600 euro hebben gekost. Nog over mijn toeren en niet goed nadenkende liet ik hem ginder naar de sloop voeren. IN de maanden die erop volgden, bleek dat een domme beslissing te zijn. CX'en zijn al bij al nog altijd gezochte auto's, en het is niet gemakkelijk om een evenwaardige vervanger te vinden. Bovendien was de Citroën CX een legende geworden van hetzelfde kaliber als de ID/DS. Zoiets mag je niet zomaar opgeven.

16:13 Gepost door Peter Motte | Permalink | Commentaren (0) | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

De commentaren zijn gesloten.